woensdag 1 september 2010

gedicht Heanig an

Vandaag stond er een gedicht over Heanig an in de Dinkelland visie geschreven door Peter Weusthof.



Beste brave Heanig an,



Relaxed op je rug lig je in de natuur, niet de gedachte bij een oxer of de dressuur, volop genietend van de Dinkellandse zon, dag in dag uit, ik zou willen dat ik dat kon.



Parmantig lig je naar de hemel te kijken, geen klok, de zon en de maan laten de tijd verstrijken, ben je mooi of lelijk dat is steeds de vraag, je hebt aanbidders en haters tot op de dag van vandaag



Het laat jou allemaal koud, je blijft gewoon genieten, zelfs na die ene keer toen ze de wind uit jou lieten, de volgende dag lag je alweer in de wei te dromen en zag je prachtige wolkenluchten voorbij komen



Na Rossum lig je nog even in Ootmarsum te stralen, eerdaags komt Melanie je inpakken of ophalen, in de doos of op stal, je maakt er wel wat van, overbodig om te zeggen maar toch: doo heanig an



Peter Weusthof

Geen opmerkingen:

Een reactie posten